آخر حرف هایم خوش بوست خداحافظ را اول گفتیم حالا سلام

آخرین باری که برای تو نوشتم کور شدممثل مداد شمعی هایادت هست؟به گرمی رنگ های تو آب شدمیادت هست؟به من خندیدی درست به وقت عزازبان بسته ابر هادر سکوت خوش بویی برای من می گریندروان به سوی قبله ی دریاروان نهدوانمکه بیش از این نتوانمورق نزنمن همانمهمانیادت هست؟سبز بودمبرگیبه نوازش باد هابر فراز شاخه هاحالا...

وقتی که خیلی بچه بودم در این دنیا گم شدم کناری می نشینم و به برگ ها می نگرم فرو می ریزند این همان گم شدن است نوشته شده توسط حس گرم در 21:18 | لینک ثابت •

این بتی که می پرستی اگه الان زنده بود تو هم می شدی ابراهیم تبر به دست

نزده می رقصدزمینوزمانسکوت می تپدهمینوهمانچنگ می زنم دنیا راهر چنگ دلمبمانونمانجنگ است میان عقل و دلمگاهینه اینونه آن نوشته شده توسط حس گرم در 3:44 | لینک ثابت •

تمام نت های پیانو را از حفظم اما تو باور نکن آخر قناری و چه به این کارها

آخرین حرف های یک مرغ "این تمام زندگی نیست، از عقاب بپرسید حتی مگس ها هم می دانند"

جایی برای تنهاییقلبم

حرف هایی که نمی زنم همان هاییست که گریه می کنم شب بخیر تنهایی

دلم می خواد درخت باشم موقع پریدن برگ هامن گنجشکمگاهی سبکتر از برگ هاگاهی عاشق تر از برگ ها

هر چیزی یه صدایی دارهمخصوصا وقتی می خوای ساکت باشه و آروم می شکنهدلتو می گمدلم گرفتهدلم

مستم کمی خراب به افتخار خدای آدامس خرسی به افتخار خدای برچسب برگردان به افتخار زمین شل و گل گرفته مستم کمی خرابتر از همیشه کمی بیشتر نفس نکشم پرواز می کنم امشب کمی بیشتر هوار نکشم خراب می کنم امشب به یاد یادها فقط می نویسم که باشم می فهمی از من که رد شوی به دریا می رسی سد شده ام انگار

خنده دار است همان حرف ها را می گویم همانهایی که مرغ ها زیر نوک می زنند و خروس ها هر صبح و شام به خستگی فریاد چه حیف مگر کسی به این حرف ها گوش میدهد

آب نه هوا نه آنچه سهم من بود چه بود؟ آنچه سهم تو بود چه بود؟ آنچه نبود چه بود؟ آنچه که بود چه بود؟

هوس بهار کرده ام از حرف های قناری

هنوز هم راه می روم هنوز هم قدم بر می دارم با همان پاهایی که اورست را فتح کردم اما این بار در مسیری دیگر

دستهایم دستهایت ابر ها این عاشقانه های ماست

اینجاست سرزمین خورشید سرزمین پیاله های گلی سرزمین هزاره های تو خالی